جمهوریت ـ ناصر تبریزی نوشت :
در حاشیه سخنرانی نتانیاهو در هشتاد ویکمین مجمع عمومی سازمان ملل در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶ رخ داده 
دستگاه استارلینک است. دنی دانون، سفیررژیم صهیونیستی در سازمان ملل، با در دست داشتن دستگاه استارلینکی که نتانیاهو در سخنرانیاش نشان داده بود، به ناصر اسدی، عضو هیأت ایرانی، نزدیک شد و از او خواست دستگاه را به تهران ببرد….
در همین حال، متاسفانه،. اسدی به این رفتار تبلیغانی ،هیچ پاسخی نداد و روی خود را برگرداند….
آنچه در حاشیه نشست اخیر مجمع عمومی سازمان ملل میان نماینده رژیم صهیونیستی و عضو هیأت ایرانی رخ داد، بیش از آنکه یک حاشیه ساده در یک نشست بینالمللی باشد، صحنهای قابل تأمل از شیوه مواجهه دو طرف با یکدیگر بود؛ صحنهای که یک طرف آگاهانه وارد میدان تحریک و نمایش شد و طرف دیگر، به جای تبدیل کردن آن به یک موضوع دیپلماتیک، سکوت و رویگردانی را برگزید.
همانطوری که اشاره شد؛ پس از سخنرانی نتانیاهو، سفیر رژیم صهیونیستی در سازمان ملل، با دستگاه استارلینکی که نتانیاهو در سخنرانی خود به نمایش گذاشته بود، به سوی هیأت ایرانی رفت و آن را به ناصر اسدی، عضو هیأت ایران، پیشنهاد کرد تا به تهران منتقل کند. دانون در همان حال از استفاده از این وسیله برای «آزادی مردم ایران» سخن گفت و حتی عبارت «تغییر رژیم» را به کار برد. او بعدتر فیلم این مواجهه را در شبکه اجتماعی خود منتشر کرد و با لحنی طعنهآمیز نوشت که نماینده ایران استارلینک را نخواسته است..
این رفتار را نمیتوان صرفاً یک شوخی یا ابتکار تبلیغاتی دانست. دانون در این صحنه، یک موضوع «اختلافی میان دو دولت» را از تریبون رسمی سازمان ملل به سطح یک «مواجهه شخصی با عضو هیأت ایرانی» کشاند. دستگاهی که در سخنرانی نتانیاهو به عنوان نماد دسترسی آزاد به اینترنت مطرح شده بود، در دست نماینده رژیم صهیونیستی، به ابزاری برای ادامه همان پیام، این بار در برابر یک دیپلمات ایرانی، تبدیل شد.
ممکن است گفته شود در دیپلماسی، نزدیک شدن یک دیپلمات به دیپلمات دیگر به خودی خود ممنوع نیست و نمیتوان برای هر برخوردی عنوان «نقض پروتکل» به کار برد.
مسئله اما چیز دیگری است:
محتوا، زمینه و هدف آشکار این مواجهه. وقتی نماینده یک دولت، در حضور دوربین، به نماینده دولت رقیب نزدیک میشود، وسیلهای را به او میدهد که قرار است نماد فشار سیاسی بر کشورش باشد و همزمان از «آزادی مردم» و «تغییر رژیم» سخن میگوید، دیگر با یک تعارف دیپلماتیک روبهرو نیستیم؛ با یک حرکت سیاسی و رسانهای حسابشده مواجهیم.نماینده رژیم صهیونیستی دقیقاً میدانست، دوربینها در سازمان ملل چه چیزی را ثبت خواهند کرد. حتی اگر هدف اصلی، صرفاً یک نمایش تبلیغاتی بوده باشد، نتیجه آن روشن است:
تولید یک تصویر کوتاه و قابل انتشار که در آن «دنون» فعال، مهاجم و مسلط به صحنه دیده شود و نماینده ایران«اسدی»، در طرف مقابل، بدون پاسخ باقی بماند.
سکوت همیشه نشانه خونسردی نیست…
اما در این میان، رفتار طرف ایرانی نیز نیازمند نقد جدی است.سکوت همیشه نشانه خونسردی نیست.در بسیاری از موقعیتهای دیپلماتیک، خویشتنداری یک فضیلت است؛ اما خویشتنداری با بیپاسخ گذاشتن یک اقدام تحریکآمیز تفاوت دارد.
اگر یک دیپلمات تصمیم میگیرد وارد مشاجره نشود، این تصمیم میتواند کاملاً منطقی باشد؛ اما میان «مشاجره نکردن» و «هیچ واکنشی نشان ندادن» فاصله زیادی وجود دارد.عضو هیأت ایرانی میتوانست بدون بالا بردن صدا و بدون افتادن در دام نمایش طرف مقابل، تنها با چند جمله روشن صحنه را از آنِ خود کند. میتوانست بگوید: «این وسیله را نمیپذیریم و اینجا محل چنین نمایشهایی نیست.» حتی یک جمله کوتاه و محترمانه میتوانست نشان دهد که طرف ایرانی پیام را شنیده، اما حاضر نیست در زمین طراحیشده از سوی طرف مقابل بازی کند.آنچه در تصاویر منتشرشده دیده میشود، سکوت و رویگردانی نماینده ایرانی در برابر اصرار نماینده رژیم صهیونیستی است….
مدیریت صحنه سازی رسانه ای و دیپلماسی عمومی
این واکنش البته میتواند از منظر پرهیز از درگیری توجیه شود؛ اما از منظر مدیریت صحنه رسانهای و دیپلماسی عمومی، یک مشکل جدی دارد:
وقتی طرف مقابل صحنه را طراحی میکند و دوربین نیز در حال ثبت آن است، سکوت ممکن است به معنایی تبدیل شود که الزاماً مقصود شما نبوده است…
این نکته برای دستگاه دیپلماسی ایران اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا امروز دیپلماسی فقط پشت میز مذاکره و در اتاقهای بسته اتفاق نمیافتد. یک حرکت چندثانیهای در راهروی سازمان ملل میتواند چند ساعت بعد در میلیونها تلفن همراه دیده شود و تصویری از یک کشور و نمایندگان آن بسازد…
بنابراین، نمایندگان ایران در موقعیتهای مشابه باید میان واکنش احساسی و پاسخ حرفهای تفاوت بگذارند. پاسخ حرفهای لزوماً تند، پرخاشگرانه یا توهینآمیز نیست. اتفاقاً دیپلمات باید بتواند بدون پایین آوردن شأن خود، طرف مقابل را متوقف کند…
قواعد رفتار حرفه ای
قاعده ساده است: اگر طرف مقابل میخواهد شما را وارد بازی خودش کند، بازی او را نپذیرید؛ اما اجازه هم ندهید سکوت شما به بخشی از نمایش او تبدیل شود.یک دیپلمات میتواند لبخند بزند، اما نه از سر تسلیم؛ میتواند سکوت کند، اما نه در شرایطی که سکوتش به عنوان پذیرش صحنه تعبیر شود؛ میتواند از کنار طرف مقابل عبور کند، اما باید در صورت لزوم با یک جمله روشن مرز خود را مشخص کند.ایران در سازمان ملل با نمایندگان کشورهایی روبهروست که هر حرکت، کلمه و تصویر را بخشی از دیپلماسی عمومی خود میدانند. گاهی یک جمله کوتاه، دقیق و حسابشده بسیار مؤثرتر از ده دقیقه مجادله است.در چنین موقعیتهایی، نه عصبانیت حرفهای است و نه انفعال، آنچه مورد نیاز است، پاسخ سنجیده است…..
نماینده ایران لازم نیست برای هر تحریک، وارد جدال شود؛ اما باید بداند که، دیپلمات، نماینده شخصی خود نیست. وقتی در مجمع عمومی سازمان ملل ایستاده، هر سکوت، هر حرکت و هر واکنش او میتواند به نام کشوری که نمایندگی میکند ثبت و تفسیر شود.به همین دلیل، آنچه در این ماجرا اهمیت دارد فقط رفتار نماینده رژیم صهیونیستی نیست. مهمتر از آن، این پرسش است که نماینده ایران در برابر چنین صحنههایی چگونه باید از شأن جایگاه خود دفاع کند.دیپلماسی، هنر بلندتر حرف زدن نیست؛ هنر آن است که اجازه ندهید طرف مقابل، معنای سکوت شما را به جای شما تعیین کند.
پرسش از آقای اسدی نماینده محترم هیئت ایرانی در مجمع سازمان ملل این است:
نقش فعال شما در شرایط پیش آمده آنروز چه بود؟
از نتیجه روی برگرداندن، نگاه را به افق انداختن و سکوت خود در مقابل شرایط پیش آمده راضی بودید؟
بیشتر بخوانید:
- طرح عفاف و حجاب |چند و تار موی دخترانمان، شما را نگران چه چیزی کرده است ؟
- از قطع درختان ولیعصر تا خود خشکی درختان
- درآمد شهرداری تهران از قطع درختان شهر
- آقای زاکانی چه کسی دروغ می گوید؟
- سگ دوستی یا نوع دوستی
- مضرات آب شیرین کن ها
- بازگشت هیولای صید ترال | نقطه سرخط
- حساب و کتاب سرانگشتی درباره اظهارات دولتی ها پیرامون گرانی بنزین
- از کجا بیاوریم | طرح جامع تهران
- چه کسی تابلو های نقاشی موزه امام علی را فروخته؟
- مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا| ۳۰ هزار نفر فقط در یک سال
- فاجعه باور نکردنی در سیستم فشل واردات فرآورده های دارویی در ایران
- چه ارتباطی بین سد هراز و سایت عمارت وجود دارد؟
- مهاجرت | فرونشست زمین و کوچ اجباری
- واردات برنج آلوده | تخلف یا اختلاس
- ابتذال شر
- قطع درخت هفتصد ساله
- سرمایه گذران در خواب تصاحب مازندران
- مرد به زانو در آمده | روایتی از اقدام به خودکشی در مترو تهران
- نمایش های بیهوده برای اقناع شهروندان تهران
- اینجا ایران است سرزمین شگفتی ها..
- دائره المعارف خوار ( قسمت اول)
- دائره المعارف خوار (قسمت دوم)
- دائره المعارف خوار (قسمت سوم)
- خرافهپرستی در رسانه ملی | وقتی رادیو ایران به جای علم، ارتعاشات ماهگرفتگی را تبلیغ میکند
- مرگ در حیاط مدرسه| وقتی تنبیه، جان دانشآموز را میگیرد
- وقتی فضای سبز، قربانی نگاه عمرانی میشود
- وقتی مدیران پاسخ ندارند، مردم را تهدید میکنند
- وقتی مطالبات گندمکار ماهها پرداخت نمیشود
- وقتی عوارض آزاد راه، هزینه های پنهان می سازد
