تاریخ : یکشنبه, ۱۸ مرداد , ۱۴۰۵ Sunday, 9 August , 2026
2

وقتی مدیران پاسخ ندارند، مردم را تهدید می‌کنند

  • کد خبر : 271706
  • ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ - ۷:۰۷
وقتی مدیران پاسخ ندارند، مردم را تهدید می‌کنند
هر بار که یکی از بحران‌های کشور به نقطه‌ای می‌رسد که دیگر نمی‌توان آن را پنهان کرد، یک الگوی آشنا تکرار می‌شود؛ به جای آنکه مدیری پشت تریبون حاضر شود و درباره عملکرد، تصمیم‌ها و اشتباهات مجموعه تحت مدیریت خود توضیح دهد، انگشت اتهام به سوی مردم گرفته می‌شود.

جمهوریت ـ ناصر تبریزی نوشت:

این بار نوبت برق است

وزیر نیرو اخیراً برای مدیریت مصرف برق خطاب به مردم اعلام کرده است که در صورت رعایت نکردن الگوی مصرف، برق مشترکان پرمصرف قطع خواهد شد. اصل ضرورت صرفه‌جویی و مدیریت مصرف، البته قابل انکار نیست؛ اما مسئله اینجاست که آیا می‌توان بحران مزمن برق کشور را صرفاً با کاهش مصرف خانوارها حل کرد؟

اگر مشکل برق تنها ناشی از مصرف مردم بود، امروز نباید با شبکه‌ای مواجه می‌بودیم که با کوچک‌ترین فشار دچار ناپایداری می‌شود، خاموشی‌های آن در بسیاری موارد برای مردم و کسب‌وکارها هزینه‌ساز است و خسارت ناشی از قطع و نوسان برق مستقیماً به خانواده‌ها و تولیدکنندگان تحمیل می‌شود.

مردمی که قبض برق می‌پردازند، در زمان خاموشی ناچار به تحمل هزینه‌های اضافی می‌شوند، وسایل برقی‌شان آسیب می‌بیند و تولیدکنندگان نیز با توقف فعالیت و خسارت اقتصادی مواجه می‌شوند؛ اکنون همان مردم نباید به عنوان متهم اصلی بحران معرفی شوند.

مدیریت مصرف، ضرورتی انکارناپذیر است؛ اما مدیریت مصرف زمانی معنا و اثر واقعی دارد که پیش از آن، مدیریت تولید، توسعه زیرساخت و برنامه‌ریزی بلندمدت به‌درستی انجام شده باشد.

سال‌هاست کارشناسان درباره فرسودگی شبکه برق، کمبود سرمایه‌گذاری، کندی توسعه نیروگاه‌ها، مشکلات تأمین سوخت و فاصله فزاینده میان ظرفیت تولید و میزان تقاضا هشدار داده‌اند. پرسش اینجاست که چرا این هشدارها به موقع جدی گرفته نشد؟

اگر در سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری کافی برای توسعه نیروگاه‌ها، نوسازی شبکه و افزایش ظرفیت تولید صورت می‌گرفت، آیا امروز کشور باید تا این اندازه با ناترازی برق دست‌وپنجه نرم می‌کرد؟

پرسش مهم‌تر اما این است که چرا در ساختار مدیریتی کشور، هزینه تصمیم‌های اشتباه عمدتاً بر دوش مردم گذاشته می‌شود، نه مدیران؟

چرا هر بار که بحرانی تشدید می‌شود، یک دستورالعمل جدید برای مردم صادر می‌شود، اما کمتر مدیری بابت ترک فعل، تصمیم نادرست یا برنامه‌ریزی ناکارآمد مورد سؤال قرار می‌گیرد؟

بخشی از پاسخ را باید در نظام مدیریتی و شیوه انتصاب‌ها جست‌وجو کرد. زمانی که تخصص، تجربه و کارآمدی جای خود را به روابط، ملاحظات سیاسی و حلقه‌های بسته مدیریتی بدهد، طبیعی است که نتیجه چیزی جز انباشت بحران‌ها نباشد.

رانت فقط جایی نیست که پولی جابه‌جا شود. گاهی رانت در جایی رخ می‌دهد که یک فرد فاقد تجربه و تخصص لازم، صرفاً به دلیل ارتباطات و مناسبات، بر صندلی مدیریتی تکیه می‌زند و سپس بابت نتایج عملکرد خود نیز پاسخگو نیست.

بحران برق را نیز نمی‌توان جدا از این مسئله دید

سال‌ها فرصت برای توسعه نیروگاه‌ها، نوسازی شبکه، اصلاح الگوی تولید و مصرف، جذب سرمایه و استفاده از ظرفیت بخش خصوصی وجود داشت؛ اما اکنون که بحران به مرحله‌ای جدی رسیده است، ساده‌ترین راه انتخاب شده: هشدار به مردم و تهدید مشترکان.

البته مردم نیز باید در مصرف برق مسئولانه رفتار کنند. صرفه‌جویی یک ضرورت ملی است و نمی‌توان نقش رفتار مصرف‌کنندگان را نادیده گرفت. اما مسئولیت مردم در مصرف، نباید بهانه‌ای برای فراموش کردن مسئولیت مدیران در تولید، توسعه زیرساخت و سیاست‌گذاری باشد.

اگر قرار است برای بحران برق برخورد و مطالبه‌ای صورت بگیرد، شاید نخستین کسانی که باید مورد سؤال قرار گیرند، مدیرانی باشند که با وجود سال‌ها هشدار کارشناسان، کشور را به جایی رسانده‌اند که خاموشی و ناترازی برق به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شده است.

جامعه از مدیران انتظار معجزه ندارد؛ انتظار دارد مسئولیت تصمیم‌های خود را بپذیرند.

اعتماد عمومی زمانی بازمی‌گردد که مردم ببینند معیار ارزیابی مدیران، عملکرد آنان است، نه صرفاً جایگاه و عنوانشان. مدیری که سال‌ها فرصت و اختیار در اختیار داشته، اما نتیجه عملکردش تشدید یک بحران بوده است، نمی‌تواند با متهم کردن مردم به پرمصرفی، از پاسخگویی درباره سهم خود در ایجاد یا تشدید بحران شانه خالی کند.

بحران برق، پیش از آنکه صرفاً بحران مصرف باشد، بحران مدیریت و برنامه‌ریزی است.

تا زمانی که این واقعیت پذیرفته نشود و ریشه‌های مدیریتی و زیرساختی بحران مورد بررسی قرار نگیرد، صدور بخشنامه، تهدید مشترکان و توصیه مکرر به صرفه‌جویی، راه‌حل پایدار نخواهد بود.

ممکن است مردم بتوانند با خاموش کردن چراغ‌های خانه‌هایشان چند کیلووات برق کمتر مصرف کنند؛ اما اگر مدیریت تولید، توسعه زیرساخت و سیاست‌گذاری اصلاح نشود، حتی خاموش شدن همه چراغ‌های خانه‌ها نیز بحران برق را حل نخواهد کرد.

 

بیشتر بخوانید:

لینک کوتاه : https://jomhouriat.ir/?p=271706

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0