جمهوریت – محسن احمدی در فارس نوشت :
در هیاهوی استیضاحهای جاری مجلس، تمرکز بر دغدغههای مقطعی، خطری بزرگ را پنهان میکند: غفلت از بحرانهای ساختاری که بنیانهای آینده اقتصادی کشور را تخریب میکنند. در این میان، عملکرد وزارت راه و شهرسازی در دو محور حیاتی «مسکن» و «ترانزیت» به سطحی از ناکارآمدی رسیده که تعلل در پاسخگویی، چیزی جز تعویق یک جراحی ضروری نیست.
۱. سکوت بازار مسکن؛ پیشدرآمدی بر یک زلزله قیمتی
آمارهای رسمی از یک تغییر پارادایم هشداردهنده حکایت دارند: رشد بخش مسکن از رقم مثبت ۷.۱ درصد در سال ۱۴۰۲ به منفی ۱۲.۹ درصد در سال جاری سقوط کرده است. این رکود عمیق، نه یک تعدیل سالم، بلکه نشانهای از فلج شدن چرخه عرضه و تقاضاست. پیامد مستقیم آن، انتقال فشار به بازار اجاره و فشردهتر شدن فنر قیمتهاست؛ فنری که هر لحظه احتمال رها شدن آن وجود دارد.
با سهم ۵۰ تا ۷۰ درصدی مسکن در سبد معیشت خانوار، هر تلاطمی در این بخش، بیواسطه به تضعیف قدرت خرید و تشدید نابرابری منجر میشود.
۲. تعلیق نهضت ملی مسکن؛ بلاتکلیفی یک آرمان
نهضت ملی مسکن، از یک طرح تحولآفرین، به نماد تعلیق و بلاتکلیفی مدیریتی بدل شده است. توقف یا کندی گسترده پروژهها، در حالی رخ میدهد که هزاران متقاضی، آوردههای خود را در انتظار تصمیمگیریهای اجرایی یک وزارتخانه بلوکه کردهاند. این شکاف عمیق میان وعده و عمل، نهتنها اعتماد عمومی را فرسایش میدهد، بلکه بحران مسکن را به آینده موکول کرده و هزینههای آن را چندبرابر میسازد.
۳. مرگ خاموش یک مزیت ژئوپلیتیک
ترانزیت، یکی از مهمترین مزیتهای ژئوپلیتیک ایران برای خلق ثروت پایدار و غیرنفتی است. با این حال، آمارها روایتگر یک مرگ خاموشاند: افت رشد از مثبت ۴ درصد به منفی ۱۲ درصد. این روند، به معنای خروج تدریجی ایران از نقشه لجستیکی منطقه و واگذاری فرصتهای راهبردی به رقبای منطقهای است. چنین عملکردی را نمیتوان یک خطای مقطعی دانست؛ بلکه باید آن را شکستی راهبردی در قلب مزیت نسبی کشور تلقی کرد.
۴. حواشی مدیریتی؛ افول سرمایه اجتماعی
در کنار ناکارآمدیهای ساختاری، مجموعهای از حواشی مدیریتی همچون سفر پرحاشیه کیش و ماجرای تلخ فرودگاه اردبیل که روز گذشته توسط فرمانده حفاظت سپاه فرودگاه تایید شد در افکار عمومی بهسرعت به نشانهای از کاهش شفافیت و ضعف انضباط مدیریتی تعبیر میشوند. نتیجه چنین وضعیتی، تضعیف سرمایه اجتماعی لازم برای پیشبرد اصلاحات بزرگ است؛ سرمایهای که در شرایط بحرانی، حیاتیتر از هر ابزار اقتصادی است.
۵. سند رسمی مجلس؛ وقتی آمارها بیبرنامگی را تأیید میکنند
بهتازگی مجلس شورای اسلامی برای نخستین بار نظارت سالانه بر میزان تحقق احکام برنامه توسعه را در دستور کار قرار داده است؛ نظارتی که بر اساس آن، عملکرد دستگاههای اجرایی بهصورت کمی ارزیابی شده است.
نتیجه این ارزیابی، بهروشنی نگرانکننده است: وزارت راه و شهرسازی در میان تمامی وزارتخانهها و سازمانهای دولتی، با کسب نمره ۲۱، پایینترین میزان تحقق احکام برنامه را به خود اختصاص داده است.
این عدد، صرفاً یک نمره نیست؛ بلکه گواه رسمی ضعف شدید در برنامهریزی، اجرا و اداره یکی از کلیدیترین وزارتخانههای کشور است. هنگامی که آمارهای بانک مرکزی، دادههای بخش مسکن و ترانزیت، و اکنون گزارش رسمی مجلس، همگی در یک نقطه به هم میرسند، دیگر نمیتوان ناکارآمدی را به عوامل بیرونی یا شرایط مقطعی نسبت داد. مسئله، بیبرنامگی ساختاری در سطح مدیریت وزارتخانه است.
چرا اولویت با راه و شهرسازی است؟
تمایز وزیر راه و شهرسازی با سایر وزرای در معرض استیضاح در ماهیت بحران است. بحران در این وزارتخانه، انباشتی، ساختاری و غیرقابل جبران در کوتاهمدت است. گرانی کالاهای اساسی، هرچند دردناک، با سیاستهای تنظیم بازار قابل کنترل است؛ اما شکست در مسکن و ترانزیت، آسیبهایی ماندگار به زیرساخت اقتصادی و اجتماعی کشور وارد میکند. تعلل مجلس در این نقطه، به معنای تبدیل یک بحران مدیریتی امروز، به یک بحران ملی در آینده نزدیک است.
استیضاح، عالیترین ابزار نظارتی مجلس برای پیشگیری از تعمیق بحرانهاست. امروز، آمارهای رسمی بانک مرکزی، دادههای بخش مسکن و ترانزیت، و گزارش صریح و بیسابقه مجلس شورای اسلامی همگی یک پیام واحد دارند:
وزارت راه و شهرسازی در کانون یک گرداب سیاستی و مدیریتی قرار گرفته است.
شکیبایی بیشتر در برابر این عملکرد، نه مصلحتاندیشی، بلکه مسامحه در قبال آینده معیشت، ثبات اجتماعی و توسعه اقتصادی کشور خواهد بود.
- پزشکیان! فیلترینگ برای مردم، اینترنت آزاد برای خواص | این بود عدالتِ وعدهها؟»
- ضرغامی: فیلترینگ کمکی به حل مسائل نمیکند
- «لوکیشنگیت | رسوایی دیجیتال ستار هاشمی و واقعیت تلخ اینترنت طبقاتی در ایران»
- دستور پزشکیان برای سیاه کردن سیمکارتهای سفید
- ناگفته های جنگ با اسرائیل از زبان پاکپور فرمانده کل سپاه
- سرنوشت سهمیههای ذخیره شده در کارت سوخت با سهنرخی شدن بنزین
- بنزین در ایران؛ از کوپن تا کارت سوخت / روایت ۴ دهه قیمتگذاری و آینده سیاستهای مصرف
