جمهوریت –تحریریه اقتصادی:
۵ معاون پارلمانی در ۱۰ ماه؛ رکوردی بیسابقه
* • مهر ۱۴۰۳: مجتبی یزدانی کنار گذاشته شد؛ رضا انجمشعاع با حفظ سمت، سرپرست شد.
* • یک هفته بعد: بهروز رحیمی جایگزین انجمشعاع شد.
* • ۱۴ بهمن ۱۴۰۳: وزیر حکم انتصاب علیاصغر یوسفنژاد را صادر کرد.
* • مرداد ۱۴۰۴: یوسفنژاد استعفا داد و رضا رضایی سرپرست شد.
این تغییرات پیدرپی چنان بود که روابط عمومی وزارتخانه خبر انتصاب اخیر را منتشر نکرد و این اقدام به عنوان سانسور رسانهای توصیف شد.
روابط عمومی؛ چهار مدیر در کمتر از یکسال
* • اسفند ۱۴۰۳: مجید اخوان سرپرست مرکز ارتباطات شد.
* • فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۴: دو تغییر دیگر در سطح سرپرستی اتفاق افتاد.
* • تیر ۱۴۰۴: محمودرضا کریمی به ریاست مرکز منصوب شد.
وزیر در واکنشی طنزآمیز گفت: «مدیر روابط عمومیها تندتند میروند؛ از آنها فقط خاطرهشان میماند.»
معاونت توسعه مدیریت؛ یک مدیر و چند حکم
بهروز رحیمی که ابتدا برای معاونت پارلمانی انتخاب شده بود، چندی بعد به سمت معاون توسعه مدیریت و منابع منصوب شد. این جابهجایی سریع، نمونهای روشن از همان «دور باطل انتصابات» است.
حوزه وزارتی؛ صندلیهای لغزان در کنار وزیر
* • شهریور ۱۴۰۳: محسن صادقی بهعنوان مشاور وزیر و سرپرست حوزه وزارتی منصوب شد.
* • آبان ۱۴۰۳: کمتر از دو ماه بعد، رضا رضایی جایگزین او شد.
* • مرداد ۱۴۰۴: همین رضایی به سرپرستی معاونت پارلمانی منتقل شد.
این تغییرات پیدرپی در نزدیکترین حلقه مدیریتی وزیر، پرسشهای جدی درباره ثبات و پایبندی به احکام مدیریتی را بهوجود آورده است.
معاونتها و سازمانهای تابعه؛ دایره تغییرات گستردهتر شد
* • جابهجاییهای پیاپی در معاونت شهرسازی و معماری و معاونت حملونقل.
* • تغییرات مدیریتی در شرکتهای وابسته از جمله راهآهن جمهوری اسلامی، شرکت فرودگاهها و ناوبری هوایی، سازمان بازآفرینی شهری.
* • انتصابهای پرحاشیه مانند حامد شاکرنژاد (قاری قرآن) بهعنوان مشاور فرهنگی وزیر و انوشیروان مهری بهعنوان فرمانده مرکز مقاومت بسیج وزارتخانه.
واکنشها و پیامدها
* • رسانهها و کارشناسان این روند را «سندرم پستهای بیقرار» مینامند؛ چرخهای که مانع برنامهریزی و اجرای سیاستهای بلندمدت است.
* • رسانههای اقتصادی نوشتند: این تغییرات مداوم، ثبات تصمیمگیری را مختل و کارآمدی وزارتخانه را کاهش داده است.
* • برخی تحلیلگران تأکید دارند: وزیر راه و شهرسازی عملاً به احکام خود پایبند نیست و مدیران منصوبش بیش از چند ماه دوام نمیآورند.
شاخصهای کلان ترانزیت؛ پیامد بیثباتی مدیریتی
این بیثباتیها و تغییرات پیدرپی سبب شده است تا شاخصهای کلان حوزه ترانزیت پس از رکوردشکنی تاریخی در سالهای ۱۴۰۲ نسبت به سال ۱۴۰۱ و سال ۱۴۰۳ نسبت به سال پیش از آن، با رکودی بیسابقه طی سه ماه سال جاری مواجه شوند. بر اساس گزارش گمرک ایران، حجم ترانزیت کشور در چهار ماه نخست سال جاری ۶.۶ میلیون تن بوده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۳.۳۸ درصد کاهش داشته است. حجم ترانزیت خارجی عبوری از داخل کشور که با بسترسازی و اهتمام دولت سیزدهم در سال ۱۴۰۲ با ۱۷.۷ میلیون تن و افزایش ۳۷ درصدی نسبت به سال ۱۴۰۱ رکورد تاریخ ایران را شکست، در سال ۱۴۰۳ نیز با افزایش ۲۳ درصدی به ۲۲ میلیون تن رسید. این در شرایطی است که حجم ترانزیت در سه ماهه نخست ۱۴۰۴ نسبت به ۱۴۰۳ به منفی -۷.۱۴ درصد رسیده است و بعد از چند سال روند رشد ترانزیت کشور منفی شده است. برای تحقق هدف ۴۰ میلیون تنی برنامه هفتم، لازم است با تشکیل جلسات ستاد ملی ترانزیت نسبت به رفع موانع نرمافزاری و سختافزاری، تأمین مالی و اولویتبندی پروژههای ترانزیتی اقدام گردد.
وزارت راه و شهرسازی در کمتر از یک سال گذشته، بهجای تمرکز بر حل مسائل کلان حوزه مسکن، حملونقل و زیرساخت، گرفتار تغییرات مدیریتی پیدرپی شده است. رکورد پنج معاون پارلمانی در ده ماه، چهار مدیر روابط عمومی در کمتر از یک سال و تغییرات متوالی در حوزه وزارتی و معاونتهای کلیدی، نشانهای روشن از یک بحران مدیریتی است.
این بیثباتی بیش از هر چیز به زیان پروژههای ملی و مطالبات عمومی تمام خواهد شد و انتظار میرود دولت و مجلس نسبت به وضعیت مدیریتی وزارت راه و شهرسازی واکنشی جدی نشان دهند.
اقدامی که احتمالا اگر جنگ ۱۲ روزه به کمک خانم فرزانه صادق مالواجِرد وزیر راه و شهر سازی نیامده بود تا الان سرنوشت این وزارتخانه حیاتی و استراتژیک به گونه ای دیگر رقم خورده بود.
بیشتر بخوانید:
