جمهوریت –تحریریه سیاسی و بین الملل:
فرصت طلایی اوباما سوخت
صالحی در مصاحبههای خود بر نقش مانعتراشیها در دوره مذاکرات با دولت اوباما تأکید کرده است:
«آقا فرمودند رئیسجمهور باید متولی هر دو مسیر مذاکره باشد، اما احمدینژاد وارد نشد و مجبور شدم خودم ورود کنم.»
وی درباره نقش جلیلی میگوید:
«جلیلی ابتدا مخالفت کرد و گفت آقا چنین حرفی نزدهاند. این چهار ماه تأخیر در مذاکرات ایجاد کرد و فرصت طلایی اوباما را از دست دادیم.»
صالحی معتقد است این تأخیر، هزینهای سنگین برای کشور داشته است:
«اگر آن زمان مذاکرات به موقع انجام میشد، ایران میتوانست دست برتر را در گفتوگوها داشته باشد و بسیاری از فشارهای تحریمی امروز رخ نمیداد.»
کارنامه دو دههای مانعتراشیها
صالحی به پروندههای تاریخی سیاست خارجی ایران اشاره میکند: کرسنت، برجام و FATF.
«در دولت روحانی، سعید جلیلی و نیروهایش از هیچ تلاش برای برهم زدن برجام کوتاهی نکردند؛ از تحریک ائمه جمعه و نمایندگان تا اعمال فشار رسانهای.»
او همچنین درباره مذاکرات احیای برجام میگوید:
«توافق در آستانه تمام شدن بود؛ قرار بود وزیر امور خارجه برای امضای توافق برود. اما فشارهای داخلی و پیشنهادات جدید در شورای عالی امنیت ملی، باعث شد توافق برهم بخورد.»
از حب و بغضهای داخلی تا پیامدهای تاریخی
صالحی با صراحت اعلام میکند که بسیاری از سنگاندازیها ریشه در رقابتها و کینههای شخصی داشت:
«این اقدامات نه به دلیل اختلاف بر سر منافع ملی، بلکه در بسیاری موارد به دلیل حب و بغضها و رقابتهای داخلی بود.»
او نتیجه میگیرد:
«این روند دو دههای، امروز کشور را با چالشهایی روبهرو کرده که حل آنها بسیار دشوار و پرهزینه است.»
مینگذاری در مسیر توسعه
صالحی یادآور میشود که این موانع تنها محدود به مذاکرات هستهای نیست:
«چه در پرونده کرسنت، چه در برجام و حتی FATF، شبکهای از مقاومت داخلی مانع بهرهبرداری از فرصتها شد.»
وی تاکید میکند:
«اگر فرصتها به موقع استفاده میشد، تحریمها کاهش مییافت و مسیر توسعه کشور هموارتر میبود.»
بیشتر بخوانید:
