جمهوریت –تحریریه سیاسی – امیر احمدی:
۱. آپدیت جدید توییتر چه بود و چه چیزهایی را افشا کرد؟
توییتر در آپدیت جدید خود قابلیتی اضافه کرد که برای چند ساعت امکان مشاهده موارد زیر را فراهم میکرد:
• کشور محل ثبت اکانت
• آیپی یا موقعیت جغرافیایی اولین اتصال
• نوع شماره تلفن یا سیمکارتی که با آن حساب ساخته شده است
این قابلیت در اصل برای افزایش شفافیت و مقابله با شبکههای سازمانیافته طراحی شده بود، اما خیلی زود به ابزاری برای افشای پشتپردههای سیاسی تبدیل شد.
نتیجه؟
یک موج بزرگ از اطلاعات که پرده از واقعیتهای پنهان برداشت.
۲. سیاستمداران ایرانی و اینترنت بدون فیلتر؛ «داستان تکراری ریاکاری»
یکی از نکات جنجالی این بود که برخی از سیاستمداران، وزرا، مدیران دولتی و چهرههای شناختهشده کشور با آیپی ایران ثبت شدهاند؛ یعنی بهسادگی از اینترنت بدون فیلتر و دسترسی آزاد استفاده کردهاند.
این در حالی است که:
• مردم بیش از دو سال است برای سادهترین استفاده از شبکههای اجتماعی باید فیلترشکنهای پرخطر استفاده کنند
• حجم محدودیتها بهشکلی کمسابقه افزایش یافته
• مسئولان مدام از «ضرورت فیلترینگ» و «صیانت از فضای مجازی» سخن گفتهاند
این افشاگری تازه، بار دیگر بحث قدیمی دوگانهسازی دسترسی به اینترنت را زنده کرد؛ جایی که مسئولان، رسانههای حکومتی و نهادهای رسمی از محدودیت حمایت میکنند، اما خودشان از مسیرهای امن، اختصاصی و بدون فیلتر استفاده میکنند.
۳. ۹۰ درصد اکانتهای اسرائیلی در هند اداره میشوند
نکته عجیب و مهم دیگر این بود که:
حدود ۹۰ درصد اکانتهای مرتبط با اسرائیل—چه اکانتهای خبری، چه تبلیغاتی یا رباتیک—از هند مدیریت میشوند.
این دادهها که برای اولین بار روی توییتر آشکار شد، چند نکته را روشن میکند:
• اسرائیل شبکه گستردهای از عملیات روانی و رسانهای را «برونسپاری» کرده
• بخشی از جنگ روانی در منطقه، در جغرافیایی کاملاً دور از منطقه اجرا میشود
• این شبکهها از حسابهای تازهتأسیس، با سیمکارتهای هندی و آیپی ثابت فعالیت میکردند
این افشاگری برای مدت کوتاهی رسانهها را مشغول کرد، اما چند ساعت بعد…
۴. حذف عجولانه قابلیت؛ چرا توییتر عقب نشست؟
پس از آنکه کاربران شروع کردند اطلاعات اکانتهای دولتی، رسانهای و رسمی را بررسی و منتشر کنند، توییتر بهسرعت:
• قابلیت مشاهده کشور ثبت اکانت
• و اطلاعات سیمکارت یا آیپی اولیه
… را برای حسابهای دولتی، رسمی و سازمانی بست.
این اقدام تنها یک پیام داشت:
این اطلاعات بیش از حد افشاگرانه بود، و ادامه انتشار آن ممکن بود برای بسیاری از دولتها دردسرساز شود.
۵. «سیمکارت سفید»؛ نماد عریان تبعیض سیستماتیک
افشای مشخصات برخی حسابها دوباره موضوع «سیمکارت سفید» را مطرح کرد؛ سیمکارتی که:
• بدون ثبتنام مشخصات واقعی
• با سطح دسترسی ویژه و خارج از نظارت
• و اغلب با اینترنت بدون فیلتر
در اختیار چهرهها، نهادها و برخی مسئولان قرار میگیرد.
این سیمکارتها در سالهای اخیر بهطور گسترده برای فعالیت در شبکههای اجتماعی استفاده شدهاند، در حالی که مردم با سختترین و پرهزینهترین محدودیتها مواجهاند.
بههمین دلیل، منتقدان آن را نمونه وقیحانه تبعیض سیستماتیک میدانند.
۶. فیلترینگ؛ سیاستی که مردم را قربانی و مسئولان را معاف میکند
افشای اخیر بار دیگر نشان داد:
• دسترسی آزاد به اینترنت در ایران «طبقاتی» است
• کسانی که محدودیت را توصیه و توجیه میکنند، خودشان از آن معافاند
• و فیلترینگ نه ابزاری برای امنیت، که سیاستی هزینهزا، ناکارآمد و تبعیضآمیز شده است
مهمتر از همه، مردم بیش از دو سال است بهخاطر فیلترینگ:
• از خدمات اساسی محرومند
• با کاهش کیفیت کسبوکارهای دیجیتال مواجه شدهاند
• هزینههای روانی و مالی سنگینی را تحمل کردهاند
در حالی که بخشهایی از ساختار رسمی بدون کوچکترین محدودیتی فعالیت میکنند.
۷. جمعبندی؛ شرم کنید و سیاست ایرانسوز فیلترینگ را پایان دهید
افشاگری توییتر یکبار دیگر نشان داد:
• فیلترینگ سیاسی و طبقاتی است
• تبعیض دسترسی به اینترنت واقعیتی عریان است
• و شبکههای رسمی و غیررسمی از رانتهای ویژه بهرهمندند
سیاستمدارانی که سالها از فیلترینگ دفاع کردند، امروز با سیمکارت سفید، اینترنت بدون فیلتر و حسابهای ناشناس در شبکههای اجتماعی فعالیت میکنند.
این وضعیت یک پیام روشن دارد:
🔸 فیلترینگ فقط مردم را محدود کرده؛ نه مسئولان را.
🔸 اینترنت طبقاتی به یک بحران اخلاقی و سیاسی تبدیل شده است.
🔸 پایان این سیاست مخرب، پیششرط بازگشت اعتماد عمومی است.
بیشتر بخوانید:
