جمهوریت – به پزارش جمهوریت در این نشست، بومگردی نه صرفاً بهعنوان یک فعالیت گردشگری، بلکه بهمثابه یک نظام اقتصادی–اجتماعی پایدار در مقیاس روستا مورد توجه قرار گرفت؛ نظامی که میتواند همزمان سه مأموریت بنیادین را محقق سازد:خلق اشتغال پایدار، صیانت از هویت فرهنگی–زیستمحیطی، و بازتوزیع عادلانه ثروت در جغرافیای محروم روستایی و عشایری.
معاون توسعه روستایی و مناطق محروم رئیسجمهور در این دیدار با تأکید بر رویکرد تعاملی دولت اظهار داشت: دولت در این عرصه نه در مقام مداخلهگر یا رقیب، بلکه در جایگاه تنظیمگر هوشمند، سیاستگذار مبتنی بر داده و تسهیلگر مشارکتهای مردمی و بخش خصوصی ایفای نقش خواهد کرد؛ نقشی که هدف نهایی آن، توانمندسازی جامعه محلی و تقویت اقتصاد درونزا در روستاهاست.
وی بومگردی را یکی از مؤثرترین ابزارهای تحقق مهاجرت معکوس و بازآفرینی حیات روستایی دانست؛ ابزاری که اگر بهدرستی طراحی و هدایت شود، میتواند روستا را از حاشیه اقتصاد ملی خارج کرده و آن را به یک «کانون تولید تجربه، فرهنگ و ارزش افزوده محلی» تبدیل کند.
در بخش دیگری از این گفتوگو، فعالان بومگردی مجموعهای از دغدغههای راهبردی خود را مطرح کردند؛ از جمله:
ضرورت تثبیت جایگاه بومگردی بهعنوان یکی از محورهای اصلی توسعه روستایی و نه یک فعالیت حاشیهای
لزوم حفاظت نظاممند از بافتهای اصیل روستایی ساماندهی ساختار بازار بومگردی و ارتقای استانداردهای ملی خدمات
تقویت نقش نهادهای صنفی و شبکههای مردمی در حکمرانی این حوزه* و بهرهبرداری هدفمند از ظرفیت ثبتهای ملی و جهانی برای ارتقای برند گردشگری روستایی ایران
جمعبندی این نشست بر یک گزاره کلیدی استوار بود:بومگردی زمانی به یک نیروی توسعهساز تبدیل میشود که میان اقتصاد، فرهنگ و هویت روستایی توازن برقرار کند؛ توازنی که میتواند آیندهای متفاوت برای سکونت، تولید و زیست در روستاهای ایران رقم بزند.
