جمهوریت –دردکشان دبیر پنل توانمند سازی روز روستا گفت:
روستاها همواره نگهبان زبان، قومیت، محیط زیست و تنوع غذایی ما هستند و اگر روستاها را از دست دهیم ذخیره فرهنگی ملی و پشتوانههای تاریخ خود برای حرکت به سمت توسعه را از دست دادهایم.
دردکشان در گفت و گو با خبرنگار معاونت توسعه روستایی و مناطق محروم ریاست جمهوری اظهار داشت:
روستا از دو جهت داری اهمیت است.
اول این که در برهه های مختلف پناه ایران بوده است هم در تامین غذا و هم در حوزه حفظ و تامین تنوع محیطزیستی نقش مهمی داشته است.
اما در دوره ای که شهرسالارِ و همه فکر میکنند زندگی شهری اولویت دارد و زندگی روستایی در درجه دومتلقی میشود، تلقی از روستا و روستایی کسی است که نتوانسه در شهر زندگی کند.
در ذات نامگذاری روستا یک دلیل نهفته است، ما فکر میکنیم چون روستا مهم است اما کارهایی که برای روستا انجام دادهایم کارهای مهمی نبودهاست، برای ایجاد فرصت برای تغییر سیاستگذاری و تغییر نگاه به روستا یک روزی رو به اسم روستا ثبت کردیم تا دیگر کاری نکنیم که اهمیت روستا و روستایی نادیده گرفته شود.
به شرطی این اقدام به هدف خود میرسد که اجازه دهیم روز روستا روزِ آغاز یا تعیین کننده یا ارزیابی سیاستگذاری در حوزه روستا و مرتبط با روستایی باشد.
برای این که از وضعیت سمبلیک به سمت معنا حرکت کند باید اجازه دهیم مسائلی که توسط روستاییان شناسایی و با شبکهسازی و پیداکردن ذینفعان و در نهایت کار کردن روی آن بر طرف شده، به عنوان یک سیاست به دولتها معرفی شود.
مهمترین وجه اهمیت روز روستا تغییر در سیاستگذاری و تغییر در فرایند تصمیمسازی برای سیاستگذاری است.
روستایی میگوید چه باید بکنیم و دولت و سایر تسهیلگران، هماهنگ کننده تبدیل آن مشکلی است که توسط روستایی شناسایی شده، تبدیل آن به یک مسئله و تبدیل به یک سیاست برای راه حل مساله است.
دولت باید در این روز به خود یادآوری کند برای حل مسائل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و … در روستا به جای این که از دل دولت نسخهای برای حل مشکل پیچیده شود، از دلِ جامعه و با مشارکت مردم باید مسائل شناسایی و حل شود. بنابراین ضرورت توجه به این رویداد ضرورتِ توجه شنیدن دولت از روستایی است به شنیدن نکاتی است که از روستایی گفته میشود، تغییر زمین بازی است و تغییر زمین رابطه از روستا به دولت است و نه از دولت به روستا.
مهمترین سرفصلی که دولت باید به آن توجه کند این است که چه کارهایی نباید انجام دهیم و بعد زمینهای فراهم شود که بدانیم چه کارهایی باید انجام دهیم.
گفتمان دولت در سطح ملی شناسایی اقداماتی است که نباید انجام دهیم، اقداماتی مانند وامدرمانی، توسعه روستا را پروژهای دیدن، توسعه روستایی را عمرانی دیدن، توسعه روستایی را به مثابه تغییر شغل بدون در نظر گرفتن هویت شغلی روستا، نادیده انگاری دانش ضمنی روستایی، نادیده انگاری مرجع پیشههای مختلف روستا، این نادیدهانگاری ها یا کجفهمیها از توسعه باید فهرستی شوند تا ما بدانیم از این به بعد چه کارهایی را نباید انجام دهیم.
باید تعریفمان از روستایی را درست کنیم، تلقی ما از روستایی یک فرد یارانهبگیر و خدمت بگیر است که این باید در گفتمان معاونت توسعه روستایی اصلاح شود.
روستایی عامل توسعه است، روستایی نقطه اهرم تغییر در سیاستهای کلان امنیت غذایی است.
حالا کارهایی که باید برای توسعه روستاها انجام دهیم مشخص میشود.
شناسایی و تقویت زنجیره ارزش است که کسب و کارهای خورد با زنجیره ارزش فرصت رشد و ارزش آفرینی داشته باشند به ویژه در محصولات غذایی که ما به دلیل نداشتن زنجیره ارزش بسیاری از محصولاتی که تولید میکنیم عملا فاقد بهرهوری میشوند.
در گفتمان دولت مشارکت روستایی باید مبنایی ترین اقدام باشد به معنای این که هرگونه از تشکل، شبکه، همدلی، همگرایی و همراهی بین روستاییان که بدون مداخله دولت بدون نیاز به مجوز از دولت بدون ایجاد بروکراسیهای دست و پاگیر برای روستاییان شود و این فرصت را در روستاییان ایجاد میکند که در همه مسائل خودشان فکر و همدلی کنند و راه حل پیدا کنند.
شوراهای روستاها و سایر نهادهای اجرایی در خدمت نهادهای کاملا مردمی مستقر در روستا و برآمده از روستا باشند. تا زمینه سیاستگذاری بازی از بالا به پایین تغییر نکند و از پایین به بالا شکل نگیرد، مساله روستاها حل نمیشود و مهمترین چیزی که معاونت توسعه روستایی ریاست جمهوری میتواند آن را محور قرار دهد، توسعه انسان محور و توسعه مشارکتی در روستاها است.
ما در گفتمان معاونت توسعه روستایی نباید به پروژه متکی شویم ما باید اجازه دهیم پروسه های طولانی در قامت زمان مناسب قد بکشند و خودمان را محدود به پروژههای دولتی نکنیم.
معاونت توسعه روستایی باید بتواند یک گفتمان فراجناحی و فرا دولتی برای شکل گیری بسترهای مشارکت روستایی سامان دهد تا بتوانیم از بحرانی که در روستا شکل گرفته عبور و روستا را به جایگاه خودش بگردانیم.
معاونت توسعه روستایی ریاست جمهوری باید بتواند فراتر از عمر چهارساله هر دولت اقدام کند و بذر مشارکت اجتماعی را در سطح حوزه روستایی به عنوان عامل توسعه و تصمیمساز تغییر دهد تا شاهد بالندگی روستا باشیم.
بیشتر بخوانید:
