استفاده از ترمزهای دیسکی تا قبل از دهه پنجاه میلادی هنوز رایج نشده بود. پیش از آن بسیاری از خودروها از ترمز کاسهای بهره میبردند. اما از دهه پنجاه به بعد خودروسازان به استفاده از ترمزهای دیسکی روی آوردند و در حال حاضر تمامی خودروهای گران قیمت، برای هر چهار چرخ از ترمز دیسکی استفاده میکنند.البته برخی از خودروهای شهری و نه چندان گران قیمت همچنان از ترمزهای کاسهای برای چرخهای عقب استفاده میکنند.
اما یکی از مشکلات هر دوی این سیستمها این بود که ترمزهای طولانی به دلیل اصطکاک، گرمای بسیار زیادی تولید میکند، دمای دیسک بالا میرود و کارایی خود را از دست میدهد. این امر در موارد جدی میتواند باعث از کار افتادگی ترمز شود که حوادث بسیار جدی و خطرناکی را در پی خواهد داشت.
این امر تا زمانی ادامه پیدا کرد که دیسکهای هوا خنک ساخته شدند. این دیسکها در شعاع خود دارای شیارها یا سوراخهایی هستند تا در زمان حرکت هوا از بین این سوراخها عبور کند و مانع از داغ شدن ترمزها، دیسک و لنت شوند.
این دیسکها از آلیاژهای مختلفی شامل فولاد آلیاژی، دیسکهای سرامیکی، دیسکهای فیبر کربنی و غیره ساخته میشوند.
البته باید به این نکته اشاره کرد که این سیستم در حال حاضر برای خودروهای مسابقهای یا اکثرا برای خودروهای اسپرت شهری استفاده میشود.
در خودروهای گران قیمت، گاهی یک سیستم خنک کننده داخلی برای دیسکها، در داخل آن تعبیه میشود.
منبع: خودروکار
انتهای پیام/
