تاریخ : چهارشنبه, ۵ اردیبهشت , ۱۴۰۳ Wednesday, 24 April , 2024
1

آیا کاهش میل جنسی زنگ خطری برای پایان رابطه زناشویی است؟

  • کد خبر : 231008
  • 16 اسفند 1402 - 20:42
آیا کاهش میل جنسی زنگ خطری برای پایان رابطه زناشویی است؟
رابطه جنسی بخش مهمی از زندگی بسیاری از زوج ها، به خصوص زوج های جوان است. لحظاتی از صمیمیت و پیوندی نزدیک، به همراه احساس رضایتی سرشار، رابطه زناشویی را غنا می بخشد.

جمهوریت -مریم طرزی– در جوامع امروزی، هنجاری ضمنی وجود دارد، مبتنی بر این که رابطه جنسی در زوجین ضروری است، و هر چه بیشتر باشد، کیفیت زندگی زناشویی بهتر است. بنابراین نبود آن مترادف با بروز مشکلاتی است که عاقبت خوشی ندارند.

کافی است رابطه جنسی در زندگی زناشویی را در گوگل جستجو کنیم، تا با بی شمار صفحه هایی مواجه شویم که در آن ها بر وجود این رابطه در یک زندگی زناشویی سالم تاکید می شود. با خواندن برخی از مطالب، ترس برمان می دارد، که عجب، اگر حقیقت زندگی زناشویی این است ، ما باید سال ها پیش از هم جدا می شدیم.از روان درمانگرها  گرفته تا زوج درمان گر ها یا  تراپیست های رابطه جنسی، همگی بر لزوم رابطه جنسی در زندگی زناشویی صحه می گذارند.

البته کسی منکر این موضوع نیست، اما اختلاف نظر آنجا به وجود می آید که این عامل تنها عامل تعیین کننده و مهم در یک رابطه زناشویی نیست. رابطه زناشویی رابطه ای بسیار ظریف است که پیچیدگی های بسیار دارد.

مطالعات برای کشف ماهیت پیچیده و متنوع تمایلات جنسی اخیر نشان می دهد که در بسیاری از زوجین کاهش یا فقدان میل جنسی برای ادامه یا پایان رابطه تعیین کننده نیست؛ بلکه بسته به زوج و نگاه شان به زندگی و شرایطی که در آن به سر می برند، یا زمینه های فکری متفاوت شان، یا بسیار عوامل دیگر، متفاوت است و نمی توان قانونی کلی و قطعی برای همه در نظر گرفت.

کاهش یا فقدان میل جنسی در زندگی زناشویی مشکلی جدی است. با این حال، همانطور که برخی از روان‌درمانگرها از جمله خاویر سرانو هورتلانو بیان می کنند به رغم کاهش یا حتی از بین رفتن این میل در زوجین، هنوز امکان بهزیستی، ارتباط، همدستی و رشد مشترک وجود دارد. مشکل واقعی بین زوجین زمانی اتفاق می افتد که امکان بهزیستی، رضایت و رشد مشترک بین زوجین از بین برود.

خاویر سرانو هورتلانو پیامی دلگرم‌کننده برای کسانی دارد که این دغدغه را دارند که کاهش میل جنسی در همسرشان نشانه بی علاقگی او به زندگی باشد. این روان درمان گر معتقد است که فقدان این میل لزوماً منجر به بروز شرایطی نمی شود که نشانه پایان زندگی زناشویی زوجین باشد.

مادام که زن و شوهر زیر یک سقف امکان این را داشته باشند که در کنار یکدیگر رشد کنند، تا زمانی که به قول نیچه حرفی برای زدن داشته باشند، تا زمانی که برای ارزش های انسانی یکدیگر ارزش قائل و نگاهی انسانی و عاطفی از سر همدلی و  درک مشترک داشته باشند، این رابطه ادامه دارد. در سایه چنین رابطه ای می توان اختلالاتی که در رابطه جنسی پیش می آید را نیز حل کرد و برانگیختن این میل را هم التیام بخشید.

در چنین بستری ، منظور بستری از صمیمیت ، دوست داشتن و علاقه مشترک است، اگر کاهش یا فقدان میل جنسی وجود داشته باشد، می توان برای آن چاره ای کرد. و این مشکل را نیز مثل بسیاری از مشکلات دیگر که در زندگی پیش می آیند، با همدلی و فکر مشترک، و راه حل های اصولی برطرف کرد.

فقدان میل جنسی در شریک زندگی

دلایل متعددی برای کمبود میل جنسی شریک زندگی وجود دارد. علاوه بر این، هر کدام به نوبه خود راه حل های متفاوتی را می طلبند. علاوه بر این، هر راهبرد مقابله ای درجه معینی از دشواری  به همراه دارد و میزان تلاش متناسبی را می طلبد. در اینجا سناریوهای مختلفی را می کاویم  که می‌توانند باعث عدم تمایل به برقراری رابطه جنسی در شریک زندگی می شوند و راه‌های ممکن برای حل آن‌ها را نیز بررسی کنیم.

خیانت

داده ها و اطلاعات به دست آمده از مطالعه ای که توسط یک پورتال دوست یابی انجام شده است نشان می دهد که یکی از دلایل عمده ای که زوجین به فکر خیانت یا ایجاد یک رابطه جنسی خارج از زندگی زناشویی خود می افتند، فقدان رابطه جنسی در زندگی زناشویی شان است.

البته عوامل بسیاردیگری هم دخیل اند. مثلا گاهی با افرادی طرف هستیم که بسیار تنوع طلب هستند. و به رغم داشتن همسر، برانند تا لذت ناشی از رابطه های دیگر را نیز بچشند.این خود موضوع دیگری است که جای بحث دارد. اما وقتی یکی از زوجین صرفا به دلیل نداشتن رابطه جنسی با همسرش به رابه ای دیگر ورود می کند، نه تنها مشکل را حل نمی کند که آن را بسی دشوارتر می سازد.

دقیقا به این معنی که زوجین به جای حل مشکل پیش آمده در رابطه زناشویی شان با ایجاد مشکلی بزرگ تر کمر به قطع ریشه رابطه زناشویی خود می بندند. در واقع، داشتن روابط دیگر باعث از بین رفتن علاقه به رابطه موجود می شود.

اما زوج ها در  چنین مواقعی چه کاری می توانند انجام دهند؟ همیشه راه چاره ای هست. برای شروع، بهتر است که  زوج درمانی را امتحان کنند. زوج درمانی به بسیاری از افراد کمک می کند تا دوباره به شرکای خود اعتماد کنند. در واقع، اگر زوجین واقعا به هم علاقه دارند، و می خواهند که رابطه شان را نجات دهند، زوج درمانی می تواند بسیار مفید باشد.

بروز مشکلات در زندگی زناشویی

وقتی زن و شوهر زیاد با هم دعوا می کنند یا وقتی به خاطر حسادت یا خیانت فاصله عاطفی بروز می کند،  طبیعی است که میل و جاذبه جنسی کاهش می یابد و حتی ممکن است میل به عشق ورزیدن از بین برود.

یا اینکه فرض کنید همسر شما شرایط بسیار دشواری را  مثلا پس از، از دست دادن یکی از عزیزانش تجربه می کند، و اصولا در شرایطی قرار دارد که میلی به برقراری رابطه جنسی ندارد. در چنین شرایطی، فرصت دادن به او، و کمک به گذر از این بحران مهم است. بکوشید یکدیگر را درک کنید.

اختلالات جنسی

انزال زودرس یا واژینیسموس، در میان سایر اختلالات احتمالی جنسی، عامل مهمی در کاهش میل جنسی در شریک زندگی است. ناراحتی یا ترسی که فرد مبتلا احساس می کند باعث می شود که رابطه جنسی به طور فزاینده ای دستخوش تغییر شود.

در چنین شرایطی بهتر است به پزشک مراجعه کنید. دلایل متعددی برای اختلال عملکرد جنسی وجود دارد. پزشک در این زمینه به شما بسیار کمک می کند.

گاهی مصرف الکل ، دخانیات یا مصرف برخی از داروها منجر به ایجاد اختلالات جنسی می شوند. پزشک معتمد و متخصص تنها کسی است که می تواند عامل را شناسایی و به شما در رفع این اختلال ها کمک کند.

کسالت و روزمره گی (Boredom)

یکی دیگر از دلایل کمبود میل جنسی در شریک زندگی می تواند کسالت و ملال باشد. وقتی مدت زیادی از زندگی زناشویی می گذرد، و برخی رفتارها تبدیل به عادت می شوند. زوجین گرفتار کسالت می شوند. باید که هوشیارانه برای نجات رابطه، در جهت رفع ملال بکوشید.

زوجین باید با نگاهی که به کلیت زندگی دارند، هر روز را روزی نو با شروعی نو بدانند. و بکوشند گرفتار روزمره گی نشوند. وقتی افراد دچار ملال تکرار می شوند، نه تنها زندگی زناشویی که کلیت زندگی شان دستخوش نوعی حس ِ پوچی می شود.

مطالعه کردن، فیلم خوب دیدن، موسیقی خوب شنیدن، سفر، مراقبه و راه های دیگری هست که کمک تان می کند گرفتار روزمره گی نشوید. یا اگر همسرتان گرفتار این حس شد، کمکش کنید تا راه گریزی پیدا کند. مهم است که یکدیگر را دوست بدارید و برای  تداوم پیوندتان برای هم وقت بگذارید.

استرس و اضطراب

استرس، نگرانی و اضطراب روزانه باعث تغییراتی در هورمون ها و یک سری تغییرات فیزیکی و روانی می شود که در نهایت بر میزان میل جنسی تأثیر می گذارند.
در نتیجه، زمانی که تنش ایجاد می‌شود و موقعیت‌ها طاقت‌فرسا می‌شوند، انسدادهایی رخ می‌دهد که اغلب بر زندگی جنسی زن و شوهر تأثیر می‌گذارد. در واقع، استرس معمولاً باعث ایجاد احساس بی‌تفاوتی و مهار میل جنسی می‌شود.

کسالت جنسی

تکرار برخی از پوزیشن‌های جنسی و تبدیل شدن شان به عادت ممکن است منجر به کاهش میل در شریک جنسی شما شود. بکوشید که ابتکار عمل داشته باشید و ایده‌های جدید را بیازمایید تا در کنار هم اشکال جدیدی از لذت را کشف کنید و کمتر دچار کسالت جنسی شوید.

در زمینه جنسی، برای اینکه یک رابطه جنسی با گذر سالیان همچنان برقرار و بماند، باید مراقب آن بود. مثل افزودن هیزم برای برپانگه داشتن آتش.بهتر است زوجین با شناختی که از روحیات یکدیگر دارند، در این زمینه خلاق باشند و موقعیت های جدیدی را برای حفظ رضایت حاصل از رابطه امتحان کنند.

ترس از اینکه نتوانید شریک زندگی خود را راضی کنید

ممکن است که زوجین به تدریج دستخوش احساس ترس یا نگرانی در مورد ناتوانی در جلب رضایت شریک زندگی خود در رختخواب شوند. این ترس می تواند تبدیل به یک عامل بازدارنده در برقراری رابطه جنسی شود.

در صورت کاهش یا از بین رفتن میل جنسی همسرمان چه کنیم؟

همانطور که دیدید، عوامل متعددی وجود دارد که می تواند باعث کمبود میل جنسی در شریک زندگی شما شود. اگرچه راه حل به شرایط خاص بستگی دارد. اما بهترین راه حل در قدم اول همیشه صحبت کردن در مورد آن است.

شفاف و سرراست با هم صحبت کنید

اولین قدم این است که با شریک زندگی خود در مورد مسائلی که شما را ناراحت یا نگران می کنند صحبت کنید. احساس خود را برای اش بیان کنید و بگویید چقدر برای شما مهم است که زندگی جنسی فعال تری داشته باشید. همچنین، اجازه دهید او هم احساس اش را به شما بگوید. به یکدیگر فرصت دهید تا در موردش فکر کنید. سعی کنید کاملاً صادق، فهمیده و محترم باشید.

موانع را شناسایی کنید و در مورد برداشتن شان به فکر راه حل باشید

عواملی که می توانند بر میل جنسی تأثیر بگذارند، بسیار متنوع اند، بنابراین باید علت مشکل را پیدا کنید و بر اساس آن عمل کنید.
به عنوان مثال، اگر شریک زندگی شما دوران سختی را پشت سر می گذارد یا بیش از حد معمول استرس دارد، سعی کنید درک کنید و از او حمایت کنید تا به آرامش برسد. در صورتی که مشکل جسمی باشد، تشویق اش کنید که به پزشک مراجعه کند.

در هیچ شرایطی یکدیگر را تحقیر نکنید، کنایه نزنید و به دنبال مقصر نباشید

اساس یک رابطه جنسی در چارچوب زندگی زناشویی، محبت، درک متقابل، شناخت و احترام گذاشتن به یکدیگر است. برای حفظ رابطه ای که بر پایه دوست داشتن و درک متقابل ساخته شده است، بکوشید. یکدیگر را مقصر ندانید. ایرادات یکدیگر را با گوشه و کنایه به روی هم نیاورید. صادق و مهربان باشید. اگر همسر و خانوادتان را دوست دارید. قدرش را بدانید و برای پایداری اش از جان و دل مایه بگذارید.

انتظارات و باورهای خود را مرور کنید

شاید گاهی فقط دنبال بهانه ایم. چه بهتر که اندکی درنگ کنیم و دوباره انتظارات و باورهای خود را مرور کنیم.اگر هیچ اختلالی در ارتباط با کمبود میل جنسی شریک زندگی شما وجود ندارد، می تواند زمان ایده آلی برای تجدید نظر در ارزش های خود در این زمینه باشد.

چرا شریک زندگی شما دیگر شما را نمی خواهد؟ یعنی دوستتان ندارد؟ آیا با سطح میل جنسی شما سازگار نیست؟ چیزهای زیادی برای فکر کردن وجود دارد.

به دنبال کمک حرفه ای باشید

در مورد شرایط فیزیکی، شریک زندگی شما باید توسط یک متخصص مناسب درمان شود. به طور مشابه، اگر مشکل منشأ روانی دارد، بهتر است از یک متخصص و روان درمانگر کمک بگیرید. برای یکدیگر، برای حل مشکلی که عواقب اش زندگی تان را تحت تاثیر قرار می دهد، وقت بگذارید. برای داشتن یک خانواده سالم و پویا، روابط بین زوجین بسیار اهمیت دارد. برای فرو نپاشیدن بنیاد خانواده تان بکوشید. و برای هم ارزش قائل باشید.

پایان رابطه؟ بله یا خیر ؟

بنابراین  همیشه توصیه می شود که به دنبال مشاوره حرفه ای باشید. خجالت نکشید. دقیقا برعکس، در واقع، طبیعی است که با گذشت زمان، میل جنسی کاهش بیابد: بچه ها، کمبود وقت، استرس، همه چیز تاثیر دارد. اما، راه حل هایی وجود دارد. روی راه حل ها تمرکز کنید. با نیازهای تان با صداقت روبه رو شوید. تحت تاثیر رسانه ها قرار نگیرید. و با خودتان در وهله اول و دوم با شریک زندگی تان صادق باشید.

گاهی اوقات، فقدان میل می تواند با از دست دادن عشق مرتبط باشد و منجر به جدایی شود. با این حال، موقعیت های دیگری وجود دارد که در آن رابطه می تواند ادامه یابد. با این حال، برای تحقق این امر، هر دو عضو رابطه باید توافق کنند. اگر یکی از شرکا نمی خواهد تلاش کند یا علاقه ای به کار بر روی برنامه ای که توسط یک درمانگر تنظیم شده است نشان دهد، شاید واقعاً پایان کار باشد.

 

بیشتر بخوانید:

لینک کوتاه : https://jomhouriat.ir/?p=231008

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰