کد خبر: ۹۵۱۵۸
تاریخ انتشار: ۲۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۵:۲۳
برخلاف باور بیشتر مردم که بازی را تنها وسیله ای برای صرف انرژی مازاد می داند، کودک هنگام بازی بخشی از نیروی ذهنی و بدنی خود را به کار می گیرد و آن را بخشی از زندگی خود می داند، اما نباید این نکته را فراموش کرد که بازی یک عملکرد هدفمند است که حتی اگر نتیجه ای هم نداشته باشد، کودک از آن لذت می برد.
جمهوریت؛ کودک بعد از 3 سالگی با همسالان خود همبازی می شود. هنگام بازی دائم با آنها در تعامل است و تنها در این سن کودک قادر به انجام بازی های مشارکتی و دسته جمعی خواهد بود و هنگام بازی با مفاهیمی مانند رعایت نوبت و برد و باخت آشنا خواهدشد. به همین دلیل است که در این سن وجود همبازی برای کودک اهمیت پیدا می کند؛ خواه این همبازی خواهر و برادر یا دوست مهد کودک یا کودکان حاضر در زمین بازی پارک باشد، کودک نیازمند آنها ست. پس باید از این سن شرایطی برای او فراهم کرد تا بتواند با همسالانش ارتباط برقرار کند.

چه نوع اسباب بازی برای کودکم بخرم؟

• با توجه به سن کودک و توانایی های کودک باید برای او اسباب بازی خرید.

• اشکال یا وسایل ساده سیاه و سفید، اشیایی که دارای خطوط با رنگ های متمایز هستند و جغجغه مناسب کودکان زیر 3 ماه است.

• اسباب بازی های نرم، پارچه ای و صدادار برای شیرخواران 4 تا 7 ماه مناسب است!
 
• عروسک های بزرگ، استفاده از سطل که اسباب بازی ها را در آن بریزد و خالی کند، اسباب بازی هایی که با فشار دکمه آن می تواند صداهای گوناگون بشنود مناسب سن 8 تا 12 ماهگی است.

• برای کودکان 1 تا 2 سال میخ های بازی که با چکش فرو می روند، توپ بازی برای یادگرفتن پرتاب و گرفتن آن و اسباب بازی های کشیدنی، ماژیک های پهن که در دست گرفتن آن آسان باشد و کتاب های داستانی ساده با نقاشی های بزرگ و هرم هوش که چینش از بزرگ به کوچک را به کودک یاد می دهد بسیار خوب است.

• بین 2 تا 3 سالگی وسایلی برای بازی های تقلیدی مانند وسایل آشپزی، تلفن، ماشین، عروسک و کالسکه، اسباب بازی هایی که به کشف محیط کمک می کنند مانند سطل و وسایل بازی با شن، تاب بازی، بازی هایی همراه با کار دست مانند نقاشی با انگشت، خمیربازی، بستن و باز کردن پیچ و پازل های ساده توصیه می شود.

• بعد از 3 سالگی با توجه به توانایی کودک می توانید از بازی های فکری متناسب با سن او استفاده کنید. با بالاتر رفتن سن کودک و از 4 سالگی به بعد بازی های مبتنی بر برد و باخت را به اسباب بازی های او اضافه کنید.
 
چگونه باید با کودکان بازی کنیم؟ 

8 توصیه به والدین شاغل و بی حوصله

بیشتر والدین زمانی که از محل کار به منزل می روند، اولین کاری که برای سرگرم کردن کودک خود انجام می دهند این است که تلویزیون را روشن کنند. ما به شما چند روش می آموزیم که بسیار بهتر از تلویزیون است و فعالیت کودک را بیشتر می کند و رابطه کودک را با خانواده محکم تر خواهدکرد.

1. پازل های مناسب با سن او تهیه کنید یا تصویر یا عکسی را که خیلی به آن علاقه مند است به صورت پازل درآورید و از او بخواهید آن را برای شما درست کند.

2. یک کتاب از کتاب های کودک را انتخاب کنید. به او کمک کنید یک استودیوی کوچک برای خود درست کند؛ مثلا با انداختن یک پتو یا یک ملحفه می توان این کار را انجام داد. حالا از کودک بخواهید زیر پتو برود و با نور چراغ قوه کوچک خود مانند یک گوینده رادیو برای شما این قصه را بلند بخواند.

3. یک نقشه جلوی او بگذارید و از او بخواهید براساس نوع نقشه جاده اصلی؛ بزرگراه ها، کوه ها، پل ها، رودخانه ها یا پارک ها را مشخص کند.

4. اگر در سنین بالاتر است، از او بخواهید نامه ای برای دوستان، فامیل و اعضای خانواده بنویسد و تمام کارهایی را که در طول هفته انجام داده و اتفاقات جالب را بنویسید. اگر در سنین پایین تر است، از او بخواهید نقاشی آن را بکشد.

5. از او بخواهیم پرچم کشور یا یک نقاشی روی یک تکه کاغذ بکشد. حالا چوبی به آن وصل کرده و برای او پرچم درست کنید. حالا از او بخواهید با زمزمه آهنگ مورد علاقه اش رژه برود.

6. از کودک بخواهید در مرتب کردن کمد یا کشوی لباس به شما کمک کند یا اگر بزرگ تر است، به او بگویید کشوی میز یا لباس و کمد خود را مرتب کند.

7. از او بخواهید برای شما یک کاردستی مثلا کلاه یا کارت تبریک درست کند. وسایلی مثل قیچی در اختیار او قرار ندهید. اگر کوچک تر است، خودتان به کمک او بروید.

8. از شب قبل برای روزهایی که مشغله زیادی دارید، فکر کنید. رسیدگی به فرزندمان هم جزو وظایف ماست پس برای او هم برنامه ریزی مخصوص به خود داشته باشید.
 
 چگونه باید با کودکان بازی کنیم؟

کدام کودکان به بازی درمانی نیاز دارند؟

بازی درمانی یکی از روش های موثر در درمان مشکلات روانی کودکان است. در روند بازی می توان به بسیاری از ویژگی ها و مسائل کودکان پی برد. این تکنیک براساس انعکاس رفتار کودک است و در آن احساسات کودک شناسایی شده و به او منتقل می شود، به طوری که کودک به رفتار خود آگاه می شود. بازی درمانگر درواقع از موقعیت بازی برای ایجاد ارتباط با کودک استفاده و تلاش می کند کودک تخلیه هیجانی داشته باشد. و در حل و فصل مشکلات کودک به او کمک می کند.
 
در این روش، به کودک کمک می کنند حق انتخاب های خود را شناسایی کند و توان ابراز احساسات داشته باشد. بازی درمانی به درمان انواع اختلالاتی که ریشه در احساسات و هیجانات کودک دارد و سازگاری او را با محیط دچار مشکل کرده است، مشکلات رفتاری، اضطرابی، وسواس، افسردگی، ترس و شب ادراری کمک می کند.

چگونه از بچه هایمان مراقبت کنیم؟

• به فرزندان خود یاد بدهید از ارتباط با غریبه ها بپرهیزند.

• در اماکن عمومی اجازه ندهید دیگران کودکان تان را لمس و نوازش کنند.

• به راحتی به افراد غریبه بگویید: «فرزند من یاد گرفته اجازه لمس به دیگران ندهد.»

• از بچه ها نخواهید دیگران را «خاله» یا «عمو» صدا کنند.

• به فرزندان خود یاد دهید در اماکن عمومی از شما فاصله نگیرند. پاسخ سوال های افراد غریبه را ندهند و از آنها خوراکی قبول نکنند و از خود و خانواده اطلاعات ندهند.

• به کودکان خود اجازه ندهید در محوطه مسکونی و در کوچه و خیابان بدون حضور والدین مشغول بازی شوند. لازم به یادآوری است بیشترین موارد کودک آزاری و ربودن در مورد کودکان رها اتفاق می افتد.
 
چگونه باید با کودکان بازی کنیم؟ 

12 توصیه برای بازی با کودکان

1. بازی کردن با کودک فقط مسوولیت مادران نیست و پدران هم باید با کودک بازی کنند.
 
2. با تلفن همراه روشن و دغدغه های دیگر وارد بازی با کودک نشوید.

3. قبل از شروع بازی مدتی که می خواهید با او بازی کنید را بگویید.

4. اجازه دهید او خودش بازی ها و نقش ها را انتخاب کند، حتی اگر بازی های تکراری انجام دهد.

5. هنگام بازی با خیالپردازی های کودک پیش بروید، حتی اگر در بازی کارکرد و نام وسایل را تغییر دهد.

6. هنگام بازی لمس و تماس بدنی مناسب با او داشته باشید.

7. در زمان بازی بر رابطه تان با کودک تمرکز کنید، نه بر مشکل و مساله او.

8. کاری را برای کودک انجام ندهید که خودش می تواند آن را انجام دهد. با این شیوه احساس توانمندی را از او سلب می کنید. برای مثال اگر کاری برای کودک پیچیده بود؛ مثل بازکردن در یک جعبه یا بستن آن، صبورانه کودک را مشاهده و تلاش او را تشویق کنید.

9. از کلمات «باید و نباید» و  «چرا» هنگام بازی استفاده نکنید.

10. اگر هنگام بازی کودک کاری انجام داد که برای خودش یا وسایل یا شما آسیب رسان بود، محدودیت وضع کنید. این محدودیت ها باید در کمتر از 10 کلمه بیان شود.

11. لحن شما هنگام گذاشتن محدودیت باید عاری از خشونت، ولی مقتدرانه باشد.

12. هیچ گاه قوانین و محدودیت ها را در حالت ایستاده به کودک نگویید و روبروی او بنشینید.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
روی خط خبر